Η κλίμακα Μποφόρ είναι ένα σύστημα μέτρησης της έντασης του ανέμου, περίπου όπως και η γνωστή κλίμακα Ρίχτερ που χρησιμεύει στη μέτρηση της έντασης ενός σεισμού. Βασίστηκε στην παρατήρηση των συνεπειών του ανέμου, στην πλεύση των ιστιοφόρων στα κύματα και κατόπιν προσαρμόστηκε για να χρησιμοποιηθεί και στη στεριά. Δημιουργήθηκε το 1806 και υιοθετήθηκε διεθνώς το 1926 ενώ χρησιμοποιείται ακόμα και τώρα από ορισμένους μετεωρολογικούς σταθμούς. Χωρίζεται σε 13 βαθμίδες: από το 0 της "νηνεμίας" (δηλαδή με τον άνεμο να πνέει με ταχύτητα μικρότερη από ένα χιλιόμετρο την ώρα) μέχρι το 12 του "τυφώνα" (όταν ο άνεμος πνέει με πάνω από 104 χιλιόμετρα την ώρα).

Οταν λέμε άνεμος εννοούμε τον ατμοσφαιρικό αέρα που βρίσκεται σε κίνηση. Ο άνεμος όταν πνέει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους είναι οριζόντιος, πολλές φορές όμως η κίνησή του αυτή γίνεται στροβιλοειδής (κυκλική) και τότε έχουμε το γνωστό μας ανεμοστρόβιλο. Ο άνεμος δημιουργείται όταν μεταξύ δύο τόπων υπάρχει διαφορά ατμοσφαιρικής πίεσης, καμιά φορά όμως οφείλεται και στις πολλές ανωμαλίες του εδάφους. Τα χαρακτηριστικά του ανέμου που μας ενδιαφέρουν περισσότερο είναι δυο: Η διεύθυνση και η ένταση ή ταχύτητα. Η διεύθυνση μας δείχνει από που πνέει ο άνεμος. Και επειδή είναι δύσκολο να καθοριστεί ακριβώς πήραν σαν θέσεις τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Δηλαδή ονομάζονται “βόρειοι”, “βορειοανατολικοί” κ.λ.π.